Aube de mes attentes
Où la fumée obscurcit l'azur de ton horizon
A peine levé l'aurore
Les nuages te couvrent
De l'ivresse des pouvoirs
De ta création.


Déjà somnole mon espoir humilié
Sur le lit de l'inquiétude
Est-ce la résurrection de mon passé ?
Dis-moi
Pourquoi ces illusions dans les nuages
Où le dialogue devient indifférence ?
La paix insolente
L'averse de mes acclamations
Lors du passage de la libération
S'immobilise
Aux rugissements du fauve
Nuages sur l'aube
Aube entachée de sang
Chimérique habitat de mes attentes.

Le savoir attend
Ma foi réclame
Les baisers du pouvoir
Pour bâtir l'autel de l'avoir
Qu'attendent tous les miens.

Dis-moi
Laisserai-je l'orgueil charmer le pouvoir ?
Triste idéal du félin vainqueur !
Qui casse la couronne de virginité
De mon peuple.

Installe l'anneau de l'alliance
Sur mon annulaire
Consacre le dialogue
Ordonne le bonheur
Entonne la conscience
Pour promouvoir la paix
Pour dissiper
ces nuages sur l'aube.

spiritualité et philosophie

ZANGEN VAN DE ZIEL

1

In een donkere nacht

hunkerend, ontvlamd in liefde,

o gelukkig overkomen!

ging ik ongemerkt naar buiten,

reeds lag mijn huis in rust.

2

In het donker, veilig,

langs de geheime ladder, vermomd,

o gelukkig overkomen!

in het donker, verholen,

reeds lag mijn huis in rust.

3

In die gelukkige nacht,

in het geheim, want niemand zag mij

noch ik had oog voor iets,

geen licht, geen gids

dan wat er gloeide in het hart.

4 Dat gidste mij,

zekerder dan het licht midden op de dag

naar waar mij wachtte

hij, mij zo vert rouw d,

op een plek waar niemand kwam.

5

O nacht die gidste, jij!

0 nacht, bemin'lijker dan het ochtendgloren!

O nacht, jij hebt verbonden

beminde met beminde,

beminde in de beminde omgevormd.

6

Aan mijn borst in bloei,

geheel voor hem alleen bewaard,

daar bleef hij ingeslapen,

ik streelde hem,

een waaier van ceders bracht koelte

7

De koelte van de tinne kwam,

terwijl ik door zijn haren streek,

met haar hand sereen

mijn hals verwonden,

vervoerde al mijn zinnen.

8

Zelf-vergeten bleef ik,

vlijend het gelaat over de beminde,

alles week, ik liet mij

latend mijn schroom

tussen de leliën vergeten. 

Jan van het kruis.

Ein Traum ist unser Leben

Ein Traum, ein Traum ist unser Leben

Auf Erden hier.

Wie Schatten auf den Wolken schweben

Und schwinden wir.

Und messen unsre trägen Tritte

Nach Raum und Zeit;

Und sind (und wissen's nicht) in Mitte

Der Ewigkeit...

Johann Gottfried Herder

Mijn ziel is zo jong

Mijn ziel is zo jong

als op de dag dat hij geschapen werd,

ja en nog veel jonger.

Ik zeg je, ik zou beschaamd staan,

als hij morgen niet jonger zou zijn dan vandaag.

Wanneer men duizend jaar lang

aan het leven vroeg: waarom leeft ge?

dan zou het , als het al antwoorden zou,

alleen maar zeggen: ik leef om te leven.

Wie op alle plaatsen thuis is,

die is aan God gewaagd.

En wie door alle levenstijden heen

één en zichzelf wordt,

hem is God hier en nu.

In wie al wat geschapen is

tot zwijgen komt,

in hem baart God zijn zoon.

Eckhart

  canandanann  28-10-07